Osoba fizyczna, osoba prawna lub przedsiębiorca nie mający osobowości prawnej, upoważniony przez zakład ubezpieczeń do stałego zawierania umów ubezpieczenia w imieniu i na rzecz tego zakładu lub pośredniczenia przy zawieraniu umów.

Dział matematyki zajmujący się zastosowaniem reguł matematycznych w celu wypracowania racjonalnych zasad działania towarzystw ubezpieczeniowych w dziedzinie kalkulacji wysokości składek, wyznaczania rezerw finansowych, reguły tworzenia funduszy emerytalnych, reasekuracją itp.

Osoba wykonująca czynności w dziedzinie matematyki ubezpieczeniowej, finansowej i statystyki. Aktuariuszem może być osoba, która:

• ma pełną zdolność do czynności prawnych,
• ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
• nie była prawomocnie skazana za przestępstwo umyślne przeciwko mieniu, dokumentom lub za przestępstwo karno-skarbowe,
• posiada wykształcenie wyższe,
• zdała egzamin przed Komisją Egzaminacyjną dla Aktuariuszy,
• została wpisana na listę aktuariuszy.

w umowach ubezpieczeniowych zapis oznaczający ubezpieczenie majątku od wszystkich ryzyk z wyjątkiem numerycznie wyłączonych, wymienionych w OWU.

Ubezpieczyciel, zakład ubezpieczeń, towarzystwo ubezpieczeniowe.

Ulga w taryfie składek przyznawana za bezszkodowy przebieg ubezpieczenia.

Osoba fizyczna lub prawna, zajmująca się pośredniczeniem lub zawieraniem umów ubezpieczenia oraz wykonywaniem tych umów w imieniu i na rzecz ubezpieczającego. Broker nie jest związany z żadnym towarzystwem ubezpieczeniowym.

Zastrzeżenie w umowie ubezpieczniowej stanowiące, że wypłata odszkodowania lub jego części dokonana zostanie nie ubezpieczonemu, a osobie fizycznej lub prawnej rzecz której dokonano zastrzeżenia (cesji), np. bankowi.

Dodatkowa umowa zawierana do istniejącej polisy ubezpieczeniowej, która zwiększa sumę ubezpieczenia mienia objętego ochroną ubezpieczeniową.

Uzgodniona i zapisana w polisie kwota do wysokości której ubezpieczajacy (ubezpieczony) współuczestniczy w każdej szkodzie.

(względna, warunkowa) jest to zapisana w polisie, uzgodniona kwota, do wysokości której ubezpieczający sam ponosi skutki każdej szkody. Jeżeli jednak wartość szkody przekroczy tę kwotę wtedy towarzystwo ubezpieczeniowe wypłaci całe należne odszkodowanie. Franszyza integralna jest spotykana we wszystkich rodzajach ubezpieczeń i ma na celu wyeliminowanie konieczności likwidowania szkód drobnych (często koszt likwidacji tej szkody przekracza jej wysokość) i nasilenie działań prewencyjnych. Przykładowo w ubezpieczeniach auto-casco ubezpieczyciele nie odpowiadają za szkody nie przekraczające 1% wartości samochodu (samochód wart jest 20.000 zł – zakład ubezpieczeń odpowiada za szkody powyżej 200 zł).

(bezwzględna, bezwarunkowa) często traktowana na równi z udziałem własnym jest to zapisana w polisie dowolnie uzgodniona kwota, którą towarzystwo ubezpieczeniowe potrąca z każdego należnego odszkodowania. W ubezpieczeniach auto-casco udział własny najczęściej wynosi 10% . Oznacza to, ze w przypadku kradzieży samochodu o wartości 50.000 zł ubezpieczyciel wypłaci odszkodowanie w wysokości 45.000 zł . W przypadku tego ubezpieczenia udział własny można wykupić, kosztuje to dodatkowe 10% składki.

Kwota rezerw techniczno ubezpieczeniowych na udziale własnym (netto), która umożliwia zakładowi ubezpieczeń wywiązanie się ze zobowiązań (wypłatę odszkodowań) wobec ubezpieczonych.

(okres wyczekiwania) czas jaki musi upłynąć od momentu powstania stosunku ubezpieczenia do momentu rozpoczęcia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń.

Zastrzeżenia w polisie ubezpieczeniowej, które mogą ograniczać, rozszerzać lub zmieniać zakres ochrony ubezpieczeniowej. Osoba ubezpieczająca powinna zwrócić szczególną uwagę na część poświęconą wyłączeniom odpowiedzialności ubezpieczyciela.

Ubezpieczenie wskazanego na jednej polisie ryzyka przez więcej niż jednego ubezpieczyciela. Odpowiedzialność ubezpieczycieli rozłożona jest procentowo w stosunku do sumy ubezpieczenia.

Osoba fizyczna lub instytucja reprezentująca ubezpieczyciela na terytorium obcego państwa w przypadku zaistnienia szkody, która objęta była ochroną ubezpieczeniową.

Zespół czynności wykonywanych przez zakład ubezpieczeń w celu ustalenia przyczyny i odpowiedzialności za daną szkodę, a także określenia rozmiaru szkód i obliczenia wysokości należnego odszkodowania.

Broker ubezpieczeniowy

występuje gdy ubezpieczający zaniży lub niedoszacuje wartość przedmiotu ubezpieczenia. W przypadku wystąpienia szkody całkowitej towarzystwo wypłaci odszkodowanie maksymalnie do wysokości sumy ubezpieczenia zapisanej w polisie. W przypadku szkody częściowej stosowana jest zasada proporcji (patrz słownik : reguła proporcjonalności).

Nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, w wyniku którego Ubezpieczony, niezależnie od swej woli, doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu, rozstroju zdrowia lub zmarł.

Zobowiązanie zakładu ubezpieczeń do wypłaty odszkodowania lub świadczenia wskazanej osobie w przypadku zaistnienia zdarzenia, które wywołało określone skutki objęte umową.

Kwota, którą ubezpieczyciel zobowiązany jest wypłacić w razie wystąpienia szkody w ubezpieczanym majątku pod warunkiem, że ryzyko jej wystąpienia objęte było umową.

Przepisy prawne stosowane do wszystkich ubezpieczeń danego działu lub rodzaju. Ustalają obowiązki stron umowy ubezpieczenia.

Czas obowiązywania ochrony ubezpieczeniowej.

Karencja

Osoba wskazana w polisie, uprawniona do odbioru należnego świadczenia lub odszkodowania.

Dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia, wystawiony przez zakład ubezpieczeń. Polisa zawiera m.in. dane dotyczące ubezpieczającego, ubezpieczonego, określenie przedmiotu, okresu i sumy ubezpieczenia oraz należnej składki ubezpieczeniowej.

Organizacja ubezpieczeniowego samorządu gospodarczego, do którego przynależność towarzystw ubezpieczeniowych jest obowiązkowa na podstawie ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 59, poz. 344 z późniejszymi zmianami) i powstaje z chwilą podjęcia przez zakład ubezpieczeń działalności ubezpieczeniowej.

Z chwilą wypłaty odszkodowania przejście na Towarzystwo Ubezpieczeniowe praw przysługujących ubezpieczającemu w stosunku do osób trzecich, odpowiedzialnych za powstanie wypadku ubezpieczeniowego.

Kwota, jaką zobowiązany jest zapłacić ubezpieczający zakładowi ubezpieczeń za udzielaną mu ochronę ubezpieczeniową.

Górna granica odpowiedzialności ubezpieczyciela. W praktyce oznacza to, że wypłacone odszkodowanie nie może przewyższyć z góry ustalonej kwoty (sumy ubezpieczenia). Wysokość sumy ubezpieczenia ustalana jest zwykle na podstawie oceny aktualnej wartości ubezpieczanego majątku. W ubezpieczeniach obowiązkowych ocenę wartości ubezpieczanego majątku przeprowadza zakład ubezpieczeń w porozumieniu z ubezpieczonym. W dobrowolnych zaś oceny dokonuje sam ubezpieczony.

Wysokość przyszłych świadczeń i jest ustalana w dowolnej wysokości.

Każdy uszczerbek, którego poszkodowany doznał wbrew swej woli. Szkoda może mieć charakter niemajątkowy lub majątkowy.

Kwota, którą ubezpieczyciel wypłaca za szkody osobowe z tytułu zawartego ubezpieczenia w przypadku wystąpienia zdarzenia określonego w polisie.

Wykaz stawek ubezpieczeniowych stosowanych przez dane towarzystwo ubezpieczeniowe, służących do określenia wysokości składek. Podstawą ustalania taryfy jest m.in. poziom ryzyka i zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela. Poszczególne stawki ubezpieczeniowe określają wysokość składki w postaci procenta (bądź promila) przyjętej w umowie sumy ubezpieczenia.

Podmiot prowadzący działalność polegającą na świadczeniu usług z zakresu ubezpieczeń. Prowadzenie działalności ubezpieczeniowej w Polsce odbywa się na podstawie zezwolenia ministra finansów przez podmioty funkcjonujące w formie spółki akcyjnej lub towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych.

Naruszenie sprawności organizmu polegające na trwałym uszkodzeniu ciała lub rozstroju zdrowia, powodujące upośledzenie czynności organizmu.

Strona (podmiot) umowy ubezpieczenia, na wniosek której udzielana jest ochrona ubezpieczeniowa i która za tę ochronę zobowiązana jest do opłacenia składki.

Ubezpieczenie, którego czas trwania nie jest z góry ustalony.

Ubezpieczenie zawarte na czas dłuższy od roku.

Ubezpieczenie zawarte na czas krótszy niż 1 rok.

instrument pozwalający zastąpić wielką, ale niepewną stratę powstałą w wyniku zdarzenia losowego, stosunkowo niewielką, ale pewną stratą, składką ubezpieczeniową. Inaczej asekuracja.

W ubezpieczeniach obowiązkowych - strona (podmiot) ubezpieczenia, której udzielana jest ochrona ubezpieczeniowa i która opłaca składkę. W ubezpieczeniach dobrowolnych oznacza osobę, której majątek lub ona sama (a dokładniej jej życie, zdrowie lub zdolność do pracy) są objęte ochroną ubezpieczeniową. W takim znaczeniu jest on najczęściej osobą uprawnioną do świadczeń . Dla przykładu w ubezpieczeniach grupowych na życie zakład pracy może być ubezpieczającym (opłacającym składki), a pracownik ubezpieczonym.

Inaczej zakład ubezpieczeń, towarzystwo ubezpieczeniowe, asekurator. Patrz towarzystwo ubezpieczeniowe.

Umowa pomiędzy zleceniodawcą (towarzystwem ubezpieczeń) i agentem zobowiązująca agenta do stałego pośredniczenia w zawieraniu umów na rzecz i w imieniu zleceniodawcy.

Specjalista do spraw selekcji, oceny i akceptacji ryzyka.

(uprawniony, beneficjent) osoba wskazana w polisie, uprawniona do odbioru świadczenia lub odszkodowania.

Patrz uposażony, beneficjent

Zdarzenie objęte ochroną na podstawie ogólnych warunków zawartego ubezpieczenia, za które zakład ubezpieczeń (na mocy istniejących przepisów) zobowiązany jest wypłacić odszkodowanie lub świadczenie.

Inaczej asekurator, ubezpieczyciel, towarzystwo ubezpieczeniowe.

Pojęcie pochodzące z rachunku prawdopodobieństwa. Jest to zdarzenie, którego przebiegu ani wyniku nie da się jednoznacznie przewidzieć . Zdarzenie takie może potencjalnie wystąpić i wywołać określone skutki np.straty materialne.